04-Aralık-2011

Anasayfa   

 

Blog - [21]
HTML - [3]
PHP - [18]
CSS - [6]
Javascript - [6]
VisualBasic - [2]
AS 3.0 - [2]

 

2011 - [16]
2010 - [20]
2009 - [18]
2008 - [4]

Başlık :Kategori :

İçerik :

Etiket :    Kategori Aç :

METALLICA - LULU


LOU REED & METALLICA ? Lulu

[url]http://www.mindovermetal.org/blog/wp-content/uploads/2011/10/Loutallica-Lulu.jpg




[url]http://www.pasifagresif.com/wp-content/uploads/lulu_11.jpg

?Vay be!?

2009 Rock & Roll Hall of Fame?inde Lou Reed?in, Metallica ile birlikte Sweet Jane?i çalışını izlediğimde ağzımdan çıkan buydu. Olayın Metallica tarafıyla ilgilenen biri olarak Metallica?nın birlikte çaldığı herkesle olan videolarını izliyor ve kafama göre bir beğeni listesi oluşturuyordum. Ve ne yalan söyleyeyim, o gün Sweet Jane?i o listenin ne kadar tepelerine koymuş olsam da, o zamana dek Lou Reed?in sadece ismini duymuştum, şarkılarından tamamen bihaberdim, Velvet Underground?la alakam olmamıştı. Tam bir kara cahildim kısacası. Fakat Sweet Jane bana ?vay be? dedirtmişti gerçekten. Belki de o an öyle bir müziğe ihtiyacım vardı, belki de Metallica faktörü bana bu şarkıyı sevdirmişti diye düşünürken şarkının orjinalini dinledim, yine çok hoşuma gitti. O andan itibaren ?çok bilinen fakat dinlemeye bir türlü sıra gelmemiş olan gruplar? listemde bulunan Lou Reed?e sempatiyle bakmaya başlamış, birkaç süper ünlü Velvet Underground şarkısına da el atmıştım ki, dinlemek istediğim albüm sayısındaki coşkunluk sebebiyle Lou Reed ismini tekrar unuttum ve bu sayfa da burada kapanmış oldu.

Derken, bir proje duyuruldu. Lou Reed ve Metallica ortak bir albüm yapacaklardı. Azman bir Metallica hayranı olarak yine heyecanlanmış ve ortak şarkılarını tekrar dinlemeye başlamıştım tabii ki. Sonuç, 2 yıl sonra olsa bile tatmin ediciydi. Kafatası kalınlığı 10 santimi bulan bazı dinozorlar ve metal serüvenlerinde Metallica?ya bok atma evresine yeni geçen çılgın delikanlılar projeyi daha hiçbir şey duymadan kötülemeye başlarken, ?Load? dönemine ve rock?n roll?a da hasta olan bendeniz, beklentileri bayağı bir yukarılarda tutup albümü beklemeye başlamıştım. Sonuçta böyle bir beraberlik nasıl kötü olabilirdi ki? Metallica ?Load? dönemindeki gibi takılsa, Lou Reed de? ne bileyim Sweet Jane gibi olsa acayip bir şey dinlerdik, günlerce başka bir şey dinleyemez olurduk, hayatımıza süper bir yol albümü daha kazandırırdık diye düşünüyordum. Ve fakat, albümü baştan sona üç kez dinledikten sonra ağzımdan çıkan şey hala 2009?daki videoyu izledikten sonra çıkan şeyle aynı olsa da, bu kez keyfim o anki kadar yerinde değil. Hakikaten vay be, gerçekten bu adamlardan bu kadar kötü bir albüm çıkması nasıl mümkün olabildi?

[url]http://www.pasifagresif.com/wp-content/uploads/lulu_11.jpg

Albüm duyurulduktan sonra yapılan açıklamalara bakınca, tüm bu sözlerin Lulu için sarfedildiğine inanmak gerçekten çok güç. Bir tarafta ?mükemmel bir birliktelikti, bilinen Metallica olarak her şeylerini ortaya koydular ama bana daha yakın duran denemelere de uyum sağlamayı başardılar? diyen Lou Reed, diğer tarafta ?hiç bu kadar özgür hissetmemiştik? diyen Lars Ulrich. Yeni kayıt gazıyla yapılan açıklamalar hiçbir zaman güvenilir olmamıştır fakat bu kadar tecrübeli müzisyenlerin böylesi açıklamalar yaptıktan sonra ortaya çıkan materyalin Lulu olması, ne kadar ?haşa, ne haddime böyle bir şeyi sorgulamak? desem de, ister istemez ?acaba stüdyoda ne yaptıklarının farkındalar mıydı?? sorusunu aklıma getiriyor.


Gerçek şu ki, Lulu, hayatım boyunca dinlediğim en uyumsuz işbirliklerinden biri. Bunun temel sebeplerinden biri, hiçbir şarkının gerçekten bir şarkı gibi tınlamaması. Neredeyse hiçbir şarkıda nakarat diye bir şey yok, köprü diye bir şey yok, şarkılarda iyi kötü herhangi bir melodiyle karşılaştığınızda altın bulmuş gibi seviniyorsunuz, Lou Reed ön alt dişlerini kaybetmiş bir berduş gibi konuşurken arkadaki müzik biraz olsun değiştiği zaman oksijen maskesi takmış gibi ferahlıyorsunuz.



Şarkılar bir şekilde başlıyor ve ölümcül uzunluklara sahip olsalar da şarkı boyunca neredeyse hiçbir şey değişmiyor ve şaka yapar gibi birden bire bitiyor. O anda olan, aynı rifi 400 kere dinlemesine ve daha da kötüsü, Lou Reed bu riflerle tamamen alakasız bir konuşma vokali yapmasına rağmen şarkıdan hala umudunu kesmeyen, hala bir şeyler bekleyen dinleyiciye oluyor. Albümde o kadar hiçbir şey olmuyor ki, Pumping Blood?da bu duruma Lou Reed de isyan edip ?Come on James? diye haykırıyor fakat, yine hiçbir şey olmuyor.

[url]http://www.pasifagresif.com/wp-content/uploads/lulu_31.jpg




Şarkılardan devam edecek olursak, hiçbir şarkının herhangi bir yerini beğenmediğimi söyleyemem. Örneğin, albümün açılış şarkısı Brandenburg Gate?in ilk anları, ?aha tam da istediğim albümü yapmışlar galiba? dedirtse de, şarkının 4 dakika boyunca göbek bağını koparamaması ve başladığı gibi devam etmesi yavaş yavaş can sıkmaya başlıyor. Aynı şekilde The View?u da albüm yayınlanmadan önce dinlediğimde ?fena değil ama şarkı dümdüz gidiyor, herhalde ara şarkılardan biri olacak? diyerek beğeniyle kararsız kalma arasında bir yere koysam da, şu anda albümün en iyi şarkısı olarak görüyorum fakat bunun sebebi şarkıdaki 3 rifin ve o dandik solosunun hastası olmam değil, albümün en şarkı gibi şarkısı olması. Yani ara şarkılardan, B yüzü şarkılardan biri sandığınız şarkının aslında albümün en iyisi olması can sıkıcı bir durum.

Yine Iced Honey?de, Frustration?da, Dragon?da güzel rifler olduğunu söylemek mümkün fakat aynı dertten bu şarkılar da nasipleniyorlar maalesef. Hadi Iced Honey yine hiç değişmeden başladığı gibi bitse de Lou Reed?in şarkıyı albümün geneline göre daha derli toplu söylemesi sayesinde bir nebze daha dinlenebilir duruyor fakat, asıl darbe Frustration?da vuruluyor ve dinleyici tam ?oh be bu rif fena değilmiş? diye nefes almışken şarkı birden duruyor ve Lou Reed albüm genelindeki en kötü konuşma vokallerini ortama salarken Lars da olabilecek en feci davul sololarından biriyle dinleyiciyi şarkıdan utandırıyor adeta. Hani bir şarkıyı dinlerken pek çok şey hissetmişimdir fakat, dinlediğim şeyden utandığımı hatırlamıyorum.

[url]http://www.pasifagresif.com/wp-content/uploads/metallica_reed_21.jpg


Daha fazla uzatmak istemiyorum ve herkesin farkında olduğu, sadece çok acayip sanatçı ruhlu artistik kuul çocukların itiraf edemedikleri durumun özetini geçiyorum; Lulu çok çok çok kötü bir albüm. Ve başlıkta da dendiği gibi, bu kez kimsenin ?ben anlamıyorum galiba, neyse sessiz sessiz bir yerde durayım? diye korkmasına gerek yok, kimse sizi ?albümü anlamamışsınız siz? diye suçlayamaz. Albümü dinledikten sonra açacağınız ortalama bir şarkının kulaklarınıza ne kadar güzel geldiğini görünce bunu daha rahat anlayabilirsiniz. Ha, bunca olumsuz yorum Metallica?nın gözümdeki değerini düşürdü mü, tabii ki hayır. Sonuçta kadir kıymet bilen bir insanım, adamlar ne albümler yaptı. Fakat ?Lulu?nun, Metallica ismi geçen tüm kayıtlar içerisindeki en kötü yapıt olduğunu da görmezden gelmeyeceğim. Lars?ın davul meziyetlerini geçtim, yaratıcılığının ne kadar bittiğini düşünerek asıl Metallica kaydına kadar beklentilerimi toprağa gömüyorum. Metallica ile Lou Reed?in yollarının bir daha kesişmemesini umarak hepinize iyi günler diliyorum.


Berca B. | 01.11.2011

ALINTI : http://www.pasifagresif.com/2011/11/lou-reed-metallica-lulu/